Siz de hayatı da birilerini de koşullu sevenlerden misiniz?

Mesela hayatınızda her şey yolunda giderken, paranız, sevdikleriniz varken, sever ve sevilirken hayatı sevmek kolaydır ama ya bir şeyler ters gittiğinde? Para azaldı, işten ayrıldınız, sevdikleriniz yanınızda değil ya da size ilgi göstermiyorlar? O zaman hayat pek de güzel gelmiyor insana haliyle… Hayatın aslında olayı bu, hep iyi olmuyor ya da her şey her an iyi olmuyor! Bir arkadaşım vardı bir zamanlar sürekli hayatın ne kadar kötü olduğundan ve şansız olduğundan bahsederdi. Bir gün ona sordum: sağlıklı mısın – evet, annen – baban sağ mı? – evet, işin var mı? – evet, başını sokacak bir evin var mı? – evet, dertleşebildiğin arkadaşların var mı? evet ve daha bir çok soru… Hepsinin yanıtı evet! Peki sıkıntı ne o zaman? Sevgilimle aramız iyi değil…!

Bazen hayatta bir şeyler yolunda gitmediğinde, elimde olanlara odaklanırım… Sahip olduklarıma ve sahip olduğumun farkına varıp şükür etmediklerime… Gözlerim gördüğü için, ellerim tuttuğu için ayaklarım olduğu ve yürüyebildiğim için diye başlarım ve liste devam eder. Hatta gün içinde gördüğüm yeşillikler, kuşlar ve yağan yağmura bile şükrederim… Eğer bugün sizde hayatınızda bir şeylerin yolunda gitmediğini düşünüyorsanız bir şükür listesi yapmayı deneyin, sonunda aslında ne kadar şanslı olduğunuzu anlayacaksınız…

Sevgi, şükür ve güzellikler dolu bir gün dilerim,

Kendinizi sevmenin hayatınız açısından ne kadar önemli olduğunu biliyor musunuz? Bakın bakalım kendinizi ne kadar seviyorsunuz ve nasıl kendinizle daha iyi bir ilişkide olabilirsiniz? Kişi önce kendi ile sevgi ve barış içinde olmalıdır ki sevgi dolu ilişkiler ve hayat yaşayabilsin…

• Bu maddeler içinde en önemlisi kendinizi eleştirmeyi bırakmanız. Eğer kendimize her ne olursa olsun iyi olduğumuzu söylersek hayatımızda kolaylıkla değişiklikler yapabiliriz. Asıl kendimizi kötü hissettiğimizde büyük zorluklar başlar…
• Kendimizi korkutmayı da bırakmalıyız! Birçoğumuz kendini felakatlerle dolu düşüncelerle korkutur ve durumları odluğundan daha da kötü yaparlar. Küçük bir problemi alırız ve onu büyük bir canavar haline çeviririz.
• Diğer bir yöntemde kendimize nazik ve sabırlı olmamızdır. Birçoğumuz hemen memnun ve mutlu olmak ister, her şeye hemen sahip olmalıyız. Sabırsızlık öğrenmeye direnç yaratır. Biz gerekli aşamaları geçmeden ve almamız gereken dersleri almadan cevapları ya da çözümü bilmek isteriz.
• Zihnimize karşı da kibar olmayı örenmeliyiz. Negatif düşüncelerimiz olduğu için kendimizden nefret etmemeyi deneyelim ne dersiniz? Düşüncelerimizin bizi oluşturduğunu ve geliştirdiğini düşünelim, alçalttığını değil…
• Bir sonraki aşama kendinizi onurlandırmanız ve takdir etmeniz. Eleştiri ruhumuzu parçalar, övgü ise onu yapılandırır ve büyütür. Gücünün farkına var! Bizler sonsuz yaratıcı zekanın birer parçasıyız!
• Kendini sevmek demek aynı zamanda kendini desteklemekte demektir. Arkadaşlarınızdan yardım isteyin ve onların yardım etmesine izin verin. İhtiyacınız olduğunda yardım istemek zayıflık değil aksine güçlülüktür.
• Negatif taraflarınızı da sevin. Bunlar yaratıcının yaratımının parçalarıdır, tıpkı bizim evrenin birer parçası olduğumuz gibi. Bizi yaratan hata yaptığımızda bizden nefret etmez. Bilir ki biz elimizden gelenin en iyisini yapıyoruz ve yarattığı her şeyi sever, bizde sevmeliyiz!
• Vücudunuza iyi bakın. Vücudunuzu içinde belirli bir süre yaşadığınız harika bir ev olarak düşünün. Evinizi sever ve ona bakarsınız değil mi? O yüzden vücudunuza ne tür yiyecekler verdiğinize ve nasıl baktığınıza dikkat edin!
• Bizi kendimizi sevmekten alıkoyan sebebi bulmak için “ayna çalışması önemlidir”. Sabahları kalktığınızda gözünüzün içine bakın ve “seni seviyorum” “Senin için bugün neler yapabilirim? “Seni nasıl mutlu edebilirim” deyin. İç sesinizi dinleyin ve size söylediklerini uygulayın…
• Son olarak kendinizi şimdi sevin. Eğer kendinizi şimdi sevmeye ve takdir etmeye başlarsanız hayatınıza iyilikler geldiğinde bunların tadını çıkarabilirsiniz. Kendinizi sevmeyi bir kere öğrendikten sonra, diğer kişileri de sevmeye ve kabul etmeye başlarsınız..    *Kaynak Louise Hay